قسم سوّم : يكى از دو لفظ ملحق به متجانس كه جامعشان اشتقاق است در اوّل فقره و ديگرى در آخره فقره آمده باشد مانند آنچه در فرموده حقتعالى وارد شده : استغفروا ربّكم انّه كان غفّارا ( از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد زيرا او آمرزنده است ) . شاهد در [ استغفروا ] و [ غفّارا ] است كه جامعشان اشتقاق است چه آنكه هردو از [ غفر ] مشتق ميباشند . قسم چهارم : يكى از دو لفظ ملحق به متجانس كه جامعشان شبه اشتقاق است در اوّل فقره و ديگرى در آخر فقره آمده باشد مانند آن‌چه در فرموده حقتعالى وارد شده : قال انّى لعملكم من القالين ( لوط فرمود من از اين عمل شما بيزار هستم ) . شاهد در [ قال ] و [ القالين ] است كه ملحق به متجانسين بوده و قدر جامعشان شبه اشتقاق است چه آنكه در به دو امر اگرچه به نظر ميرسد ايندو كلمه يعنى [ قال ] و [ قالين ] بيك اصل برمىگردند ولى پس از دقّت و تأمل ظاهر مىشود كه چنين نيست زيرا اوّلى يعنى [ قال ] اصلش [ قول ] و [ قالين ] اصلش [ قلى ] به معناى بغض و بيزارى مىباشد شرح فارسى : توضيح قوله : و قد عرفت معناها : يعنى معناى فقره را قبلا بيان كرديم . مؤلّف گويد :